Elke dag is een nieuwe kans...

Mijn energie komt terug, YES, mijn geduld wordt beloond!

Exact een half jaar geleden kreeg ik de diagnose borstkanker. Bam, die komt hard aan. Hoe kan dat nu? Ik leef toch gezond; ik let op mijn voeding, sport en beweeg veel, slaap voldoende en dan toch.....  Het is me in één klap duidelijk;  garanties bestaan niet, ook al heb je een gezonde leefstijl.

In de overlevingsmodus

Mijn leven veranderde al snel van een-alles-willen-aanpakken-modus naar een overlevingsmodus. Geen tijd om na te denken, vertrouwen op wat de artsen zeggen, de behandelingen ondergaan en hier zo goed mogelijk uitkomen. Dat lukte me aardig, ik dacht niet na, ik onderging.  En voordat ik het wist was het jaar 2019 om en waren de behandelingen afgerond, ik was klaar. Wat was het allemaal snel gegaan... en ook weer niet, het leek alsof de tijd stil gestaan had, althans voor mij.

En hoe nu verder?

Nuchter maar vooral ongeduldig als ik was, dacht ik de draad weer op te kunnen pakken waar ik deze ergens in september had laten vallen. Na 4 maanden lang elke dag met mijn ziekte bezig te zijn geweest, was ik er nu wel klaar mee. Dus 2020 wordt mijn jaar, op naar een nieuw begin en 2019 laat ik achter me. Ik was ook wat kilo's aangekomen, dus het werd hoog tijd om weer meer te gaan bewegen, het sporten weer op te pakken en weer op mijn voeding te letten. Want dat was er de laatste maanden allemaal bij-in-geschoten. En zonder dat ik het doorhad, zat ik in de welbekende vicieuze cirkel van suikerverslaving.

Erna

Mijn plan was om mijn oude vertrouwde gezonde leefstijl op te pakken wat mij altijd houvast gegeven heeft en waardoor ik lekker in mijn vel zat. Mijzelf opnieuw uitvinden en herpakken zodat ik mij weer fitter en energieker zou voelen. Dat was het plan....., maar zo is het niet gegaan.

Ook al wilde ik nog zo graag, mijn lichaam werkte nog niet mee. Fysiek was ik er nog niet klaar voor om weer als vanouds te gaan sporten en bewegen. Bam, dat gaf mij opnieuw een mentale klap. Sporten was en is mijn uitlaatklep, het geeft mij energie, creativiteit en ik word er blij van. Dus ja, ik miste het ontzettend. Woorden als geduld en acceptatie zijn de sleutelwoorden, maar laat ik dat nu net niet hebben. Maar ik heb het wel moeten leren. Ook heb ik moeten leren hoe met mijn -in het begin weinige- energie om te gaan. Dat was ik niet gewend. Ik ging altijd maar door, totdat de batterij leeg was. Ik wist niet beter, omdat ik mijn grenzen niet kon aangeven. Ook dat heb ik allemaal moeten leren. En het is het waard geweest. Mijn geduld en acceptatie worden beloond. Na maandenlang in een mentale-en-fysieke disbalans te zijn geweest, merkte ik vandaag na een klein rondje rennen, dat mijn energie terug komt. Heel langzaam, beetje bij beetje, maar het begin is er.

Er bestaat zoiets als een leven erna. Ik heb me heel lang niet meer kunnen voorstellen hoe mijn leven was voordat ik ziek werd. Ik heb ook lang gedacht dat dit verleden tijd was. Daardoor lang een mentale strijd gevoerd omdat ik dit niet wilde accepteren, ik zou en moest mijn oude ik weer terugvinden. De ziekte en de behandelingen hebben een enorme aanslag op mijn energielevel gehad. Ik heb moeten incasseren en energie moeten inleveren en misschien wordt het wel nooit meer zoals ik gewend was.  Maar gaandeweg heb ik geleerd, dat ik hier juist veel positiever en sterker uit kan komen. Ik had geen keus ik moest wel leren te veranderen mijn energie goed te verdelen, zodat ik niet totaal uitgeput raakte, zowel mentaal als fysiek. Ik moest de juiste balans weer terugvinden.

De balans terugvinden

Toen ik mijn mentale strijd opgaf en leerde accepteren dat het zo is zoals het is, heb ik mij gericht op vooral dingen doen die mijn herstel ten goede kwamen. Waar ik energie van kreeg en waar ik blij van werd.  Ik heb de gedachte losgelaten, dat ik alles weer moest oppakken en mijzelf 'vrij' gegeven. Haal de MOET eruit en houdt de MOED erin, werd mijn lijfspreuk, dankzij mijn allerliefste vriendin!

Het werd me langzaam duidelijk, dat als je er mentaal niet klaar voor bent, de kans van slagen vrijwel nihil is. Daarom lukte het mij ook niet om uit mijn suikerverslaving te komen waar ik ongemerkt ingerold was. Dat frustreerde nog meer, zodat ik mentaal en fysiek totaal in disbalans was. Pas toen ik mentaal schoon schip had gemaakt, kon ik de strijd met de suikerverslaving aangaan. Ik had de wil, de kracht en voelde me sterk om dit te overwinnen, want dat kwam alleen maar mijn energielevel ten goede, los van de extra kilo's die ik ook graag kwijt wilde.

En ja het werkte. Niet denken maar doen lukte me nu. Geen excuses meer verzinnen maar overgaan tot daden. Afleiding zoeken in dingen die je leuk vindt en nieuwe hobby's ontdekken hebben ervoor gezorgd dat ik beter kon loslaten en weer in balans met mezelf kwam.

Weten hoe ik dit heb aangepakt? Lees dat in mijn volgende blog!

Pak je kans!

Garanties bestaan niet, maar ik ben ervan overtuigd dat mijn gezonde leefstijl ervoor gezorgd heeft, dat ik ben waar ik nu ben. Het heeft mij enorm geholpen in mijn herstelproces en ik zit weer lekker in mijn vel. Is dat niet waar het om draait in ons leven?

Ook jij kan fitter, energieker en slanker worden als je maar echt wilt! Maar je moet er wel klaar voor zijn. Er moeten geen mentale barrières zijn die roet in het eten gooien. 

Als jij denkt dat je er klaar voor bent om te veranderen en je hebt hierbij hulp nodig, neem dan gerust contact met mij op voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek.

Lieve mensen zorg goed voor jezelf en blijf gezond!

Gezonde Groet,

Stella Bergevoet